Mielinoliza mostu w MRI FLAIR|thumb Mielinoliza pozamostowa (EPM) w obrazie MRI u 41-letniej pacjentki wymagającej wcześniej wyrównania hiponatremii po epizodzie nasilonych wymiotów. Ogniska demielinizacji obecne są w jądrze ogoniastym (mała, cienka strzałka), skorupie (długa strzałka) z zaoszczędzeniem gałki bladej (szeroka strzałka). |thumb Mielinoliza środkowa mostu (zespół Adamsa-Victora-Mancalla, ang. central pontine myelinolysis, CPM, osmotic demyelination syndrome, ODS) – demielinizacyjny zespół neurologiczny, należący do grupy encefalopatii alkoholowej. Nie jest jednak swoisty dla nawykowego spożywania alkoholu, obecnie traktowany jest głównie jako zespół jatrogenny, związany ze zbyt szybkim wyrównywaniem hiponatremii. Osmotyczny zespół demielinizacyjny jest terminem szerszym, obejmującym zarówno mielinolizę środkową mostu jak i mielinolizę pozamostową. Jednostkę chorobową opisali w 1958 roku Raymond Delacy Adams, Elliot Mancall i M. Victor.
Epidemiologia Nie ma dokładnych szacunków co do częstości występowania CPM w populacji. Jedno badanie wykazało 29% częstość CPM w badaniu post mortem pacjentów zakwalifikowanych do przeszczepu wątroby. U 2/3 tych pacjentów wahania stężeń sodu w surowicy wynosiły zaledwie 5-20 mEq/l.