Klasyczny ewolucjonizm Ukształtowany w XIX wieku ewolucjonizm klasyczny (inaczej nazywany unilinearnym) formułował koncepcję rozwoju jako długotrwałego i jednorodnego procesu, przez który przechodzą wszystkie społeczeństwa, choć nie wszystkie w tym samym tempie. Stosując metodę porównawczą, ewolucjoniści starali się opisać etapy rozwoju społeczeństw i wskazać kierunek postępu. Rozwój idei ewolucjonizmu unilinearnego wiązać można z Auguste’em Comte’em i Herbertem Spencerem.
Neoewolucjonizm
Stanowi współczesny nurt ukształtowany po II wojnie światowej. W swych poglądach neoewolucjoniści odwołują się do klasycznego, unilinearnego ewolucjonizmu, odrzucają oni jednak przekonanie, że przez procesy ewolucji przechodzą wszystkie społeczeństwa w jednakowy sposób.
Teoria modernizacji