Natomiast źródła przejściowe pojawiają się jako jasne obiekty na niebie rentgenowskim, a następnie ich jasność spada o wiele rzędów wielkości.
Widma energetyczne a zmienność układów rentgenowskich Małomasywne układy rentgenowskie z gwiazdami neutronowymi dzielą się na dwie kategorie pod względem zmienności ich widma energetycznego. Podział ten obrazują przejścia danego źródła na rentgenowskim diagramie kolor-kolor, gdzie na osi poziomej i pionowej oznacza się względny udział odpowiednio miękkiego i twardego promieniowania rentgenowskiego w emisji źródła.
Obiekty typu Z zakreślają na diagramie ślad o kształcie tej litery, której trzy części odpowiadają trzem stanom widmowym źródła.
Parametrem fizycznym odpowiadającym za te przejścia jest najprawdopodobniej zmieniające się tempo akrecji materii i interakcja między dyskiem akrecyjnym a magnetosferą gwiazdy (van der Klis, 1989, Annual Reviews of Astronomy and Astrophysics, 27, 517). Do źródeł typu Z należy Sco X-1.