Ogólne wskazania do podawania leków miazmatycznych obejmują: usuwanie pozostałości po chorobie zakaźnej, np. Influenzinum, gdy pacjent po przebyciu grypy nie wraca do poprzedniej kondycji zdrowotnej leczenie uzupełniające razem ze wskazanym środkiem homeopatycznym, np. Psorinum w przypadku chronicznej egzemy zapoczątkowanie leczenia homeopatycznego, gdy znalezienie simillimun jest niemożliwe rodzinne przypadki gruźlicy, kiły, nowotworu zgodność objawów pacjenta z charakterystyką danego nosodu profilaktykę przy epidemiach, np. Pertussinum w przypadku krztuśca zbyt powolny powrót do zdrowia po przejściu danej choroby zakaźnej
Leki miazmatyczne nie są stosowane do leczenia aktywnych postaci chorób nowotworowych, ani chorób zakaźnych a jedynie służą do usuwania miazm!
Przykłady leków miazmatycznych Leki miazmatyczne obejmują nosody: konstytucyjne: Psorinum, Medorrhinum, Syphilinum, Tuberculinum i Carcinosinum jelitowe: Morgan Pure i Morgan Gaertner są stosowane w przypadkach chorób chronicznych związanych z zatruciem jelit bakteriami, w połączeniu z przejściem na właściwy sposób odżywiania. Związek pewnych chorób chronicznych z obecnością patologicznych bakterii w jelitach odkrył około 1912 Edward Bach.