Wykorzystując podmokłe tereny wokół Kołobrzegu oraz rzekę Parsętę stworzono unikatowy system stawideł pozwalający w przypadku zagrożenia na zalanie łąk i pól wokół miasta, czyniąc z niego niedostępną ze wszystkich stron wyspę. U ujścia rzeki zbudowano stocznię i port wojenny, w którym stacjonowała brandenburska flota przeniesiona pod koniec XVII wieku do pruskiej Piławy.
Po zorganizowaniu garnizonu wojskowego i utworzeniu komendantury powołano w mieście jedną z pierwszych w Europie szkół wojskowych – Akademię Rycerską, w której kształcili się przyszli oficerowie armii brandenbursko-pruskiej i którą po utworzeniu Królestwa Prus w 1701 roku przeniesiono do Berlina.
thumb|Upadek Kołobrzegu w 1761 roku
Oblężenia twierdzy w czasie wojny siedmioletniej
Umocnienia twierdzy kołobrzeskiej były kilkakrotnie szturmowane przez wojska rosyjskie w czasie wojny siedmioletniej. Plany sztabowców Cesarstwa Rosyjskiego przewidywały bowiem w razie zwycięstwa nad Królestwem Prus stworzenie z Kołobrzegu bazy morskiej dla rosyjskiej floty w tej części Morza Bałtyckiego.
Pierwsze oblężenie twierdzy rozpoczęło się w październiku 1758 roku. Pod miasto podszedł wówczas oddział gen.