Do wcześniej używanego wizerunku dodano trzymacze w postaci aniołów trzymających gałązki laurowe oraz klejnot w postaci wychodzących z pierścienia trzech kłosów z królewskiego herbu Snopek dynastii Wazów flankowanych przez dwa półksiężyce z herbu Ostoja ówczesnego biskupa warmińskiego Mikołaja Szyszkowskiego. Herb zaopatrzono też w dewizę Sub hoc sidere truncata viresco (Pod tym znakiem nawet ścięte zielenią się), w odniesieniu do żywotności i niezłomności miasta. Po raz pierwszy w stosunku do drzewa herbowego użyto wówczas określenia laur. Kolejnej zmiany herbu dokonał August III Sas 18 lipca 1748 roku. W polu tarczy pozostawiono samo ścięte drzewo laurowe. Z klejnotu usunięto półksiężyce i powiększono pierścień. Herb z nadania Augusta III używany był przez magistrat aż do 1927 roku, kiedy to z przyczyn propagandowych powrócono do wizerunku z wzmiankowanej wcześniej pieczęci sekretnej. Wyrugowano herb z nadania królów Polski i przywrócono znak z czasów władzy krzyżackiej. W latach 90. XX wieku Braniewo przyjęło herb w opracowaniu zbliżonym do herbu sprzed II wojny światowej. W roku 2024, na sugestię Komisji Heraldycznej, miasto powróciło do herbu z nadania Augusta III.