Fryderyk I Szwabski (ur. ok. 1050; zm. przed 21 lipca 1105) – książę Szwabii od 1079 r.
Fryderyk I Szwabski był synem Fryderyka z Büren. Już jako hrabia rozpoczął tworzenie potęgi rodu. Na jego polecenie wzniesiono zamek Stauf (później Hohenstaufen), od którego jego ród wziął nazwę.
Na Wielkanoc 1079 r. w Ratyzbonie otrzymał od cesarza Henryka IV księstwo Szwabii. Cesarz zaręczył go również w 1089 ze swoją córką Agnieszką von Waiblingen. Fryderyk musiał walczyć o Szwabię z Bertoldem Szwabskim synem Rudolfa Szwabskiego. W 1097 r. cesarz pogodził się Bertoldem II z Zähringen, następcą Bertolda Szwabskiego. Fryderyk rządził wówczas faktycznie tylko na północy Szwabii.
Fryderyk I Szwabski powiększył posiadłości rodowe o dobra na terenie Palatynatu i nad Dunajem. W czasie włoskiej wyprawy cesarza był naczelnym dowódcą wojsk cesarskich w Niemczech.
Według Gesta Friderici autorstwa Otto z Freising, książę zmarł w „podeszłym wieku”. Spoczął w ufundowanym przez siebie opactwie benedyktynów w Kloster Lorch.