Jego działalność spowodowała, że zwolennicy niepodległości Górnego Śląska stanowili większość wśród działaczy bytomskiej grupy miejscowej Katolickiej Partii Ludowej (Katholische Volkspartei). W wyniku tego działacze grupy miejscowej Bytom, będący w opozycji do posła Józefa Musioła, utworzyli Niemiecką Katolicką Partię Ludową (Deutsche Katholische Volkspartei). Na czele tego lokalnego, bytomskiego ugrupowania stanął Galluschek, który zdecydowanie odciął się od ks. prałata Carla Ulitzki, tolerującego działalność „wolnokrajowców”. Ogłosił on postulat utrzymania państwowego status quo Prowincji Górnośląskiej oraz agresywnie skrytykował ks. Carla Ulitzkę i jego partyjnych kolegów, ogłaszając ich „zdrajcami niemczyzny”. W wyniku tego zdarzenia zarząd KVP na swym posiedzeniu 26 maja 1920 roku, w którym uczestniczył także Józef Musioł, podjął sprawę i zawnioskował ustalenie obowiązującej interpretacji Rezolucji Kędzierzyńskiej: „dążymy do samostanowienia w formie autonomii Górnego Śląska, jako członu państwa niemieckiego”. W sierpniu 1920 roku niemiecka prasa i konkurencyjne partie polityczne (SPD, DDP, DNVP) oskarżały KVP o separatyzm.