Obok latających prototypów zbudowano kolejne dwa służące tylko do prób na ziemi. Do swojego dziewiczego lotu maszyna wzbiła się 16 listopada 1970 roku. Lot trwał dwie i pół godziny, a załogą dowodził kapitan Hank Dees. Łącznie wylatano 1695 godzin, a w badaniach w locie łącznie wykorzystano pięć samolotów prototypowych. Pomyślny rozwój programu TriStar zakłóciło bankructwo producenta silników RB211, firmy Rolls-Royce, 4 lutego 1971 roku. Do upadłości przyczyniły się między innymi koszty związane z opracowywaniem silników dla Lockheeda. Upaństwowienie firmy przez brytyjski rząd zaradziło sytuacji, aczkolwiek pojawił się problem w dalszym finansowaniu rozwoju RB21. Koszty prac były na tyle duże, iż Lockheed nie mógł sobie pozwolić na wzięcie ich tylko na swoje barki. Była to tym trudniejsza sytuacja dla amerykańskiej firmy, że w tym samym momencie jego programy wojskowe zamiast przynosić zyski generowały straty, m.in. śmigłowiec Lockheed AH-56 Cheyenne – awangardowa konstrukcja, która nie weszła do produkcji seryjnej a koszty jej opracowania były bardzo dużeJacek Nowicki,Przodkowie Apache’a (I), „Aero technika lotnicza”, nr 6 (1991), s. 32–34, Jacek Nowicki,Przodkowie Apache’a (II), „Aero technika lotnicza”, nr 7/8 (1991), s. 15–18, .