Z okazji skorzystały linie LTU International, Cathay Pacific i Saudi Arabian Airlines, redukując tym samym własne zamówienia u Lockheeda. Wraz z wprowadzeniem na rynek wersji dalekodystansowej L-1011-500 wzrosło zainteresowanie przewoźników. Wśród użytkowników nowej wersji znalazły się British Airways, Delta, Pan Am, BWIA West Indies Airways, Air Canada, Royal Jordanian, SriLankan Airlines i TAP Portugal. Linia portugalska złożyła ostatnie zamówienie na samolot L-1011 w jego historii. Rok 1981 był przełomowym w karierze L-1011. Pierwszy kwartał przyniósł straty sięgające 36 mln dolarów, a udało się pozyskać w ciągu całego roku zamówienia na jedynie trzy egzemplarze. W zaistniałej sytuacji w grudniu 1981 roku podjęto decyzje o zaprzestaniu produkcji L-1011, dokończonych miało być jedynie 21 egzemplarzy już zamówionych. Trwało to do 1984 roku, kiedy Lockheed ogłosił zakończenie całego programu. W powietrze w styczniu tego samego roku wzbił się ostatni nowy L-1011 przeznaczony dla TAP Portugal. Lockheed nie wykluczał ponownego uruchomienia linii montażowej o ile pojawiłyby się nowe zamówienia, ale na rynek wchodziły nowe konstrukcje Airbusa i Boeinga, samoloty Boeing 767 oraz Airbus A300 oraz jego kolejne modyfikacje. Były to maszyny dwusilnikowe, ekonomiczniejsze, przewożące większą liczbę pasażerów na dłuższe dystanse.