Tym samym program L-1011, który przyniósł Lockheedowi w ogólnym rozrachunku 2,5 mld dolarów strat, stał się przyczyną upadku firmy jako samodzielnej jednostki. Największym użytkownikiem TriStarów były amerykańskie linie Delta Air Lines, które w sumie w swojej flocie posiadały 71 maszyn tego typu (nowych i przejętych od innych przewoźników). Ostatni lot TriStara w barwach Delty odbył się 31 lipca 2001 roku na trasie z Orlando do Atlanty. Drugimi w kolejności liczby egzemplarzy były również amerykańskie TWA – 57 sztuk i kolejno Eastern – 48. Poza Ameryką, największą liczbę TriStarów (29 maszyn) posiadały British Airways.
Wersje thumb|Lockheed L-1011-100 linii Trans World Airlines thumb|Lockheed L-1011-200 thumb|Lockheed L-1011-500 thumb|Lockheed L-1011 TriStar KC1 thumb|TriStar K1 L-1011-1 – podstawowa wersja samolotu. Maszyna o maksymalnej masie startowej wynoszącej 195 045 kg. Charakteryzująca się zasięgiem 5400 km przy ładunku 37 800 kg. Niektóre z samolotów tej wersji posiadały siedzenia dla pasażerów na dolnym pokładzie. Przy takiej konfiguracji, FAA nakazała producentowi wzmocnienie kadłuba na wypadek lądowania ze schowanym podwoziem. Łącznie wybudowano 162 samoloty w tej wersji. L-1011-1F – przebudowany z wersji – 1 samolot towarowy.