Usunięto w nim boczne okna przeznaczone dla pasażerów, fotele (pozostawiono sześć), usunięto bufet znajdujący się na dolnym pokładzie, wzmocniono konstrukcje podłogi, po prawej stronie kadłuba zamontowano duże drzwi towarowe. Uzyskano przestrzeń ładunkową o pojemności 475 m³. Oblotu maszyny dokonano 5 maja 1987 roku. Przebudowy jedynego egzemplarza dokonała firma Hayes International, a po kolejnych modyfikacjach dokonanych przez Lockheeda samolot trafił do Tradewinds Airlines. L-1011-8,4 – niezrealizowana z powodów finansowych wersja przystosowana do przewozu maksymalnie 280 pasażerów na dystansie 9600 km i maksymalnej masie startowej 261 000 kg. Napędzana trzema silnikami o ciągu 232 kN każdy. L-1011-2 – niezrealizowana wersja o maksymalnej masie startowej wynoszącej 212 000 kg i zasięgu 7200 km. L-1011-3 – niezrealizowana wersja napędzana trzema silnikami o ciągu 222 kN każdy i z przedłużonym o 12 metrów kadłubem (maksymalnie). L-1011 BiStar – niezrealizowana wersja napędzana dwoma silnikami. L-1011-100 – zmodernizowana wersja L-1011-1. Powiększono zbiorniki paliwa dzięki czemu jego zapas wzrósł o 10 000 l wydłużając tym samym zasięg maszyny do 7400 km. Maksymalna masa startowa samolotu wzrosła do 211 374 kg.