right|thumb|220px|Kolegiata św. Serwacego right|thumb|220px|Plan kolegiaty św. Serwacego, XIX w. thumb|220px|Fragment wnętrza
Kolegiata św. Serwacego w Quedlinburgu (niem. Stiftskirche St. Servatius) – trójnawowa bazylika w stylu romańskim konsekrowana w 1129 roku i rozbudowana później o gotyckie prezbiterium, położona w Quedlinburgu w środkowych Niemczech. Dawny kościół kwedlinburskiego opactwa żeńskiego (niem. Damenstift Quedlinburg). Określany często mianem katedry kwedlinburskiej (niem. Quedlinburger Dom), chociaż nigdy nie był kościołem biskupim.
Kolegiata, zamek oraz stare miasto w Quedlinburgu zostały wpisane w 1994 na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Historia Pierwotnie w miejscu obecnej świątyni stała kaplica królewskiego palatium, która stała się miejscem pochówku pierwszej pary królewskiej Niemiec: Henryka I Ptasznika oraz jego żony Matyldy.
W 961 sprowadzono z Maastricht do Quedlinburga relikwie św. Serwacego z Tongeren, a w 997 ukończono budowę kolegiaty w miejscu kaplicy. Kościół poświęcono 24 września 1021 w obecności cesarza Henryka II. W 1070 świątynia została częściowo zniszczona w wielkim pożarze, a następnie wiernie odbudowana i ponownie poświęcona w Zielone Świątki w 1129 w obecności króla Lotara III.