W latach 1938-1945 nie odprawiano nabożeństw, ponieważ świątynia została skonfiskowana przez SS, której działacze usunęli symbolikę chrześcijańską i odprawiali we wnętrzu "obrzędy germańskie".
W 1945 wskutek ostrzału artyleryjskiego zostały zniszczone wieże. Odbudowano je w latach 1947-50, kryjąc niskim dachem namiotowym bardziej odpowiednim dla stylu romańskiego.
W 1994 kolegiata wraz z zamkiem i starym miastem została wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Architektura Zbudowana na planie krzyża kolegiata ma formę trójnawowej bazyliki. Kościół jest jednym z najznamienitszych przykładów architektury romańskiej. Wnętrza świątyni są surowe, jedyne dekoracje to zdobienia kolumn oraz biegnący górą fryz.
Arkady oddzielające nawę główną od naw bocznych charakteryzują się specyficznym układem kolumn. Jest to tzw. dolnosaksoński zmienny system podpór, w którym po dwóch kolumnach następuje filar. Głowice kolumn oraz przyczółki sklepione zdobią motywy roślinne, zwierzęce (orzeł) i geometryczne. Zarówno w fasadzie, jak i w wystroju wnętrz widoczne są silne wpływy lombardzkie. Prezbiterium (chór) zostało około 1320 roku wybudowane w stylu gotyckim. W 2. połowie XIX wieku zbudowano wieżę południową i założono nowe hełmy. Po 1938 roku podwyższono chór. W 1946 roku na wieżach założono dachy namiotowe.