Wilfrid Stalker Sellars (ur. 20 maja 1912, zm. 2 lipca 1989) – amerykański filozof, profesor University of Pittsbourgh, twórca oryginalnych teorii naturalistycznego nominalizmu, intuicjonizmu etycznego i realizmu naukowego.
Zaliczany do wybitnych przedstawicieli postcarnapowskiej amerykańskiej filozofii analitycznej.
Filozofowie i nazwali go największym filozofem amerykańskim od czasów Charlesa Sandersa Peirce'a.
Życiorys Urodził się w Ann Arbor w stanie Michigan ze związku Roya Wooda i Helen Stalker Sellars. Ojciec był filozofem na uniwersytecie w Michigan, humanistą i krytycznym realistą, proponentem ewolucyjnego naturalizmu i autorem „Manifestu humanistycznego”. Matka była tłumaczką z francuskiego.
Studiował filozofię w Oxfordzie, Michigan i Buffalo i Harvardzie. Następnie wykładał w Minnesocie, Iowa, Yale, by osiąść w ostateczności w Pittsburghu. Sellars zyskał rozgłos w 1956 roku dzięki publikacji swojego eseju "Empiryzm i filozofia umysłu", będącego krytyką koncepcji umysłu i wiedzy odziedziczonej po Kartezjuszu. Sellars zaatakował tam to, co nazwał "mitem tego, co dane", kartezjańskiej idei, że można mieć bezpośrednią i niepodważalną percepcyjną wiedzę o własnych doznaniach zmysłowych.
W latach 1943-1946 służył w amerykańskiej Marynarce Wojennej.