Tiburcio Carías Andino (ur. 5 marca 1876 w Tegucigalpie, zm. 23 grudnia 1969) – honduraski generał i polityk, założyciel (1916) i wieloletni przewodniczący Partii Narodowej (NPH), przywódca konserwatystów w wojnie domowej w 1924, minister spraw wewnętrznych w latach 1924–1928, prezydent Hondurasu w okresie 1933–1949, dyktator.

Historia W październiku 1932 liberałowie, których pozycja polityczna coraz bardziej słabła, podjęli próbę przeforsowania wyboru kolejnego prezydenta ze swoich szeregów. Będąc przedstawicielem konserwatystów, Tiburcio Carias Andino przyjął wobec tych wydarzeń zdecydowaną postawę i zagroził wywołaniem rebelii zbrojnej w przypadku nieuczciwości i fałszerstw wyborczych. Urzędujący prezydent Vicente Mejía Colindres zrezygnował z prób przedłużenia własnej kadencji, co razem z interwencją Cariasa doprowadziło do przeprowadzenia wyborów w stosunkowo spokojny i uczciwy sposób. Carias odniósł w nich zdecydowane zwycięstwo, lecz liberałowie nie chcieli pogodzić się z porażką i w listopadzie 1932 rozpoczęli rewoltę. Oprócz niej Carias musiał jako prezydent Hondurasu (od 1 lutego 1933) zmierzyć się z groźbą bankructwa państwa i pogłębiającym się kryzysem społeczno-gospodarczym. Jako jedyną metodę zapanowania nad anarchią w Hondurasie uznał zaprowadzenie dyktatury i bezwzględną walkę z przeciwnikami rządu.