Wprowadził stan wyjątkowy, zmusił głównych oponentów do udania się na emigrację, a przede wszystkim w brutalny sposób stłumił powstanie liberałów. Ogłosił się generałem i objął naczelne dowództwo armii. W krótkim czasie rozprawił się z opozycyjnymi oddziałami dzięki broni, którą dostarczył mu dyktatorski prezydent Salwadoru Maximiliano Hernández MartínezArtur Gruszczak, Ameryka Środkowa z serii Historia państw świata w XX wieku, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2007, , s. 168..
Tiburcio Carias Andino wykorzystał siłę zbrojną do zaprowadzenia porządku na prowincji, uporania się z plagą przestępczości, zdławienia buntów chłopów oraz przywrócenia powagi państwowych instytucji. W przeciwieństwie do innych środkowoamerykańskich dyktatorów nie stworzył silnej armii narodowej, gdyż uważał, że budowa armii byłaby zbyt niebezpiecznaArtur Gruszczak, Ameryka Środkowa z serii Historia państw świata w XX wieku, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2007, , s. 169.. Aby realizować brutalną politykę wewnętrzną, posługiwał się oddziałami sformowanymi i sfinansowanymi przez konserwatywną oligarchię. Utworzył lotnictwo wojskowe poprzez wynajęcie amerykańskich pilotów. Zawarł umowę z prywatnymi liniami lotniczymi o wykorzystywaniu w razie potrzeby ich samolotów w razie bombardowania pozycji wrogów.