był kierowcą taksówki, pomocnikiem w studiu fotograficznym, robotnikiem w fabryce samochodów. Jednocześnie był autorem licznych artykułów o Kozakach w emigracyjnych pismach rosyjskich i kozackich, jak "Возрождение", "Часовой", "Иллюстрированная Россия", "Атаманский Вестник", "Станица", "Казачий Путь", "Родимый Край", "Общеказачий журнал", "Казачья Смена". W okresie II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. Służył jako oficer w Rosyjskim Korpusie Ochronnym. Pod koniec 1944 r. został przeniesiony do głównego zarządu kozackiego przy sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji, a następnie rozkazem gen. P. N. Krasnowa do niemieckiego sztabu generalnego jako oficer łącznikowy. Po zakończeniu wojny przebywał w niewoli francuskiej, z której został zwolniony w maju 1946 r. Następnie przebywał w obozach dla przesiedleńców w zachodnich Niemczech. W jednym z nich został wybrany atamanem i zaczął wydawać pismo "На Пикете". Od 1948 r. redagował "Казачий Исторический календарь". W grudniu 1950 r. przybył do USA, gdzie pracował fizycznie. Jednocześnie ponownie pisał artykuły na temat kozackiej historii i wydawał swój kalendarz. Krótko przed śmiercią wyszła jego książka-monografia o Kondratim Buławinie.