Możliwość korzystania z własnych doświadczeń pracy rysownika-animatora pozwoliło Ichikawie osiągnąć rzadko spotykane w filmach innych reżyserów połączenie perfekcji technicznej z artystyczną głębią – dbałości o szczegóły z mistrzowską ich kompozycją. Wprowadzenie szerokiego ekranu pozwoliło talentom plastycznym Ichikawy jeszcze bardziej rozbłysnąć.
Filmy Kona Ichikawy charakteryzują się głębokim humanizmem – przejawianym jednak w sposób dość niezwykły dla dzieł tego rodzaju, bo przyprawionych cierpką ironią, sarkazmem oraz dużą dawką czarnego humoru.
Niestety, wiele spośród filmów tego wybitnego reżysera nie doczekało się (lub zaledwie w niewielkim stopniu) odpowiedniej prezentacji poza Japonią – nawet pomimo wysokich ocen wystawianych im przez krytyków, pomimo ich częstych nominacji i wygrywania przez nie festiwalowych nagród. Dotyczy to zwłaszcza filmów, takich jak: Conflagration (1958), Klucz (1959), Ototo (1960), The Outcast (1962), Zemsta Yukinojo (1963), Sam na Pacyfiku (1963).