Krużałek, Paweł Wania, Andrzej Sikora, Karol Folwarczny, Ernest Farnik, Józef Santarius i Karol Cienciała, poparci przez naczelników zastępstwa koalicyjnego partii niemieckich na łonie Rady Ludowej (Volksrat) w Cieszynie: Eugeniusza (Eugena) Fuldę – architekta z Cieszyna i Brixela – adwokata z Morawskiej Ostrawy, zażądali od aliantów utworzenia niepodległej Republiki Śląskiej z terenów Śląska Cieszyńskiego, obwodu Morawskiej Ostrawy, morawskiego miasta Mistek z Koloradowem oraz małopolskiej Białej z okolicznymi wsiami, zaliczanymi do tzw. niemieckiej – bielskiej wyspy językowej (Bielitzer Sprachinsel). Wysunęli także postulat ewentualnego włączenie w granice Republiki Śląskiej także Śląska OpawskiegoFranciszek Szymiczek, Walka o Śląsk Cieszyński w latach 1914–1920, Katowice 1938.. Koncepcję niepodległości Śląska Cieszyńskiego poparły władze wiedeńskie i austriacki parlament, zaś memoriał ułożony i podpisany przez Kożdonia, Richtera i Fuldę, w którym żądali oni uznania „Republiki Wschodni Śląsk – Cieszyn” (Republik Ostschlesien – Teschen) przedstawiła w Paryżu delegacja rządowa Niemieckiej Republiki Austrii.