Karol Wędziagolski (ur. 8 września 1885 w Jaworowie, zm. 20 lipca 1974 w São Paulo w Brazylii) – polski rewolucjonista, polityk, pamiętnikarz, związany z Borysem SawinkowemMariusz Żurawski, Literatura czerwonego dworu. Bellona 2015, s.278..

Życiorys Urodził się w majątku Jaworów, w ówczesnym powiecie wileńskim guberni wileńskiej, w starej rodzinie szlacheckiej. W młodości związany z radykalnymi socjalistycznymi organizacjami rosyjskimi. Absolwent Korpusu Kadetów w Petersburgu, następnie był urzędnikiem w Petersburgu. Po wybuchu I wojny światowej powołany do armii Imperium Rosyjskiego, walczył na froncie austriackim, głównie w Karpatach. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu blisko związał się z antybolszewicką partią socjalistów-rewolucjonistów (eserowców)) i osobiście z jednym z jej przywódców Borysem Sawinkowem. Wybrany na komisarza i prezesa komitetu rewolucyjnego 8. Armii (Front Południowo-Zachodni), z siedzibą w Czerniowcach. Reprezentował umiarkowaną linię dążąc do zachowania militarnej i organizacyjnej spójności armii, wykorzystania jej do rozbicia bolszewików, ale też do niedopuszczenia do restauracji caratu. Był zwolennikiem jak najszybszego zawarcia pokoju z państwami centralnymi, walczącymi z Rosją.