Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) wyjechał z Petersburga i przyłączył się do Armii Ochotniczej gen. Ławra Korniłowa i Michaiła Aleksiejewa, gdzie był członkiem Dońskiej Rady Obywatelskiej – ciała politycznego przy tej armii. Następnie delegowany jako przedstawiciel Korniłowa do rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej do Kijowa. Przyjechał tam już po obaleniu tego rządu i ukrywał się najpierw przed bolszewikami, a potem przed władzami Hetmanatu (hetman Pawło Skoropadski). W czasie pobytu w Kijowie nawiązał kontakt z POW i wstąpił do tej organizacji, nie zaprzestając przy tym antybolszewickiej i antyskoropadskiej działalności jako przedstawiciel tajnej misji Korniłowa.
Przebywał przez pół roku w niemieckim więzieniu w Kijowie. 18 grudnia 1918 wyjechał z Kijowa do Warszawy. Z ramienia polskich władz nawiązał współpracę z rosyjskimi emigracyjnymi ugrupowaniami antybolszewickimi i brał udział w organizacji wojsk Białych w Polsce. Po zawarciu pokoju polsko-sowieckiego i po internowaniu Białych Wędziagolski na znak protestu wystąpił ze służby i zamieszkał w Jaworowie.