W lipcu 1934 Sąd Handlowy w Łodzi ogłosił upadłość Zakładów Przemysłu Bawełnianego „Ludwik Geyer" SA. Syndykiem masy upadłości został mianowany Karol Wędziagolski, któremu sąd zalecił utrzymanie fabryki w ruchu. Dzięki wprowadzonym oszczędnościom, ograniczeniu inwestycji oraz zredukowaniu zadłużenia poprzez układy z wierzycielami, zdołał on podnieść stan zatrudnienia i zwiększyć produkcję. Po czterech latach sąd uznał sytuację firmy za dobrą, i wobec postępującej poprawy koniunktury gospodarczej, w czerwcu 1938 r. zdecydował o podniesieniu upadłości spółki. Jednak pomyślnie postępującą sanację zakładów przerwała agresja III Rzeszy i ZSRR na Polskę.
Po agresji ZSRR na Polskę przekroczył z rządem granicę polsko-rumuńską. Z Rumunii dojechał do Rzymu – gdzie mieszkała jego siostrzenica Janina Clarotti – z domu Rutkowska (żona Giorgio Clarottiego), i spotkał się z żoną Janiną i córkami Hanną, Janiną i Edwardą i pieskiem Pusią, które 19 lutego 1940 wyleciały z Rygi do Szwecji samolotem a koleją przez Holandię i Francję dotarły do Rzymu 26 marca 1940.