W 1953 został przeniesiony na stanowisko kierownika Sekcji Surowców Fosforytowych. Rozpoczął prace dokumentacyjne złóż fosforytów, w ramach realizacji Uchwały Rządu. W 1954 przechodzi do Zakładu Podstawowych Badań Geologicznych. W tym też roku został starszym asystentem, a w 1955 adiunktem. W 1958 obronił pracę doktorską Alb i cenoman północnego obrzeżenia Gór Świętokrzyskich. W 1961 uczestniczył w pracach geologicznych w zachodniej części pustyni Gobi, w grupie rekonesansowej Polskiej Ekspedycji Geologicznej w Mongolii.
W dniu 1 stycznia 1962 objął kierownictwo Zakładu Stratygrafii i funkcję tę pełni przez 14 lat. W okresie tym rozbudowywał tematykę Zakładu, przystosowując ją do powadzonych przez Instytut szerokich programów badawczych. Zakład Stratygrafii wykonywał ogromne ilości ekspertyz stratygraficznych dla potrzeb prac wiertniczych. W 1963 został powołany na stanowisko Samodzielnego Pracownika Naukowo Badawczego, a w 1973 – docenta. W 1965 uzyskał uprawnienia geologiczne w zakresie dokumentacji złóż, a w parę lat później z zakresu prac kartograficznych.