Brał udział w szeregu konferencji i zjazdów naukowych, Uczestniczył m.in. w 1968 w Międzynarodowym Kongresie Geologicznym w Pradze, przerwanym przez inwazję wojsk Układu Warszawskiego. W ramach RWPG prowadził tematykę współpracy między krajami członkowskimi w zakresie stratygrafii. Funkcja ta powodowała częste służbowe wyjazdy zagraniczne do krajów socjalistycznych. W 1971 był delegatem Polski na sesję UNESCO w Paryżu, na której powołany został program IGCP.
Pod koniec grudnia 1976 zrezygnował z kierownictwa Zakładem Stratygrafii i rozpoczął pracę na kontraktach zagranicznych. Prace te prowadzone były na obszarach geologicznie mało zbadanych. Pracował w następujących krajach: w Norwegii (na Spitsbergenie) – 1978/1979. Był to temat Instytutu Geofizyki PAN. Należał do współorganizatorów Stacji Polarnej w Zatoce Białych Niedźwiedzi. Tematycznie zajmował się ruchami pionowymi rejonu Hornsundu. Zimował w trudnych warunkach nocy polarnej. w Mongolii (we wschodniej Mongolii – Zanszire) – 1980/1981. Brał udział w pracach geologiczno-poszukiwawczych rud polimetali, w ramach Międzynarodowej Ekspedycji Geologicznej. w Algierii (na Saharze północno-wschodniej) – 1985/1988. Kierował pracami poszukiwawczymi i dokumentacyjnymi złóż fosforytów. Współpracował z nim Tadeusz Wątkowski.