Odkryte i udokumentowane złoża należą do największych w świecie.

Po powrocie z Algierii w 1988 rozpoczął prace kartograficzne w ramach Szczegółowej Mapy Geologicznej Polski w skalach 1:50 000 i 1:200 000. W 1992 przeszedł do Zakładu Geologii Czwartorzędu. Tam nadal zajmował się tematyką kartograficzną i zagadnieniami stratygraficznymi kredy lubelskiej. W 1999, po ponad 50 latach nieprzerwanej pracy w Państwowym Instytucie Geologicznym, przeszedł na emeryturę.

W sumie opublikował ponad 150 prac i artykułów (część we współautorstwie). Wchodzą w to opracowania popularnonaukowe, tablice i słowniki stratygraficzne, słowniki ludowych nazw geologicznych, katalogi skamieniałości, opracowania regionalne, monografie paleontologiczne oraz liczne opracowania wierceń. Publikował również prace z zakresu paleogeografii, paleoklimatologii i ochrony środowiska. Przez wiele lat był redaktorem wielotomowej Budowy Geologicznej Polski. W jego dorobku znajduje się również szereg prac z historii geologii oraz pozycje pamiętnikarskie, związane z ekspedycjami geologicznymi, w których brał udział.