Drugim głównym zadaniem okrętów było zwalczanie okrętów podwodnych, do czego służyły na dużych odległościach przede wszystkim śmigłowce pokładowe. Okręty miały duże możliwości w tym zakresie jak na niszczyciele tej wielkości, mogąc zabierać w hangarze dwa śmigłowce Agusta-Bell AB-212 lub jeden cięższy SH-3 Sea King. Na mniejszych dystansach do tego celu służyły cztery nieruchome wyrzutnie ciężkich torped 533 mm, kierowanych przewodowo, umieszczone nietypowo w pawęży rufowej, skierowane do tyłu. Wystrzeliwano z nich włoskie torpedy naprowadzane przewodowo Whitehead A-184 o zasięgu około 15 km, które jako ładunek bojowy przenosiły samonaprowadzające się lekkie torpedy Mk 46. Mogły one służyć także przeciw celom nawodnym. Zestaw uzbrojenia przeciwpodwodnego uzupełniały dwie potrójne wyrzutnie ILAS-3 kalibru 324 mm dla lekkich torped przeciw okrętom podwodnym Mk 44 lub Mk 46, umieszczone na pokładzie na burtach na śródokręciu.
Modernizacja thumb|„Ardito” po wycofaniu ze służby w bazie La Spezia Pod koniec lat 80. okręty zmodernizowano w celu zwiększenia ich możliwości bojowych, posiłkując się rozwiązaniami opracowanymi dla nowych niszczycieli typu Durand de La Penne.