Na biologiczną wrodzoność zdolności psychologicznych przytacza się cztery argumenty, analogiczne do argumentów wysuwanych w biologii na wrodzoność cech fizycznych: Cechy właściwe danemu gatunkowi – powszechne występowanie cechy w obrębie jednego gatunku w danym czasie. Cecha uniwersalna występująca na przestrzeni czasu nie jest wytworem kultury, ale cechą rozpoznawczą danego gatunku. Niemożliwe jest „wyuczenie” się tej cechy. Rozwój osobniczy cechy następuje ściśle według danego schematu niezależnie od indywidualnych doświadczeń organizmu.
W publikacji Biological Foundations of Language (Biologiczne podstawy języka), Lenneberg wysunął hipotezę okresu krytycznego rozwoju języka, która wciąż budzi wiele kontrowersji. Wedle tej hipotezy, przyswajanie języka następuje w określonym przedziale czasowym, który kończy się wraz z początkiem okresu dojrzewania. Jeżeli kontakt z językiem następuje po upływie okresu krytycznego, język nie będzie przyswojony jak język ojczysty, niezależnie od wysiłku, motywacji, czy poświęconego czasu.