Był przewodniczącym Rady Wojewódzkiej BBWR w Łodzi.

W latach 1921–1925 był dyrektorem Banku dla Elektryfikacji Polski SA w Warszawie (Elektrobanku). Należał do współzałożycieli Towarzystwa Wydawniczego „Ignis” SA, w którym pełnił też funkcję członka zarządu. Natomiast od 1926 działał w loży masońskiej „Machnicki”, był członkiem YMCA i Rotary Club w Warszawie. W okresie 1930–1935 był prezesem Łódzkiego Towarzystwa Elektrycznego (LOTESA). Od 1937 do 1939 działał w Rotary Club w Warszawie. W ostatnich latach przed wybuchem wojny światowej pracował jako inżynier w Łodzi.

II wojna światowa i dalsze życie We wrześniu 1939 r. opuścił Polskę i przez Rumunię, gdzie był internowany, przedostał się do Francji. W kolejnych latach służył jako oficer w szeregach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, już na terenie Wielkiej Brytanii został zastępcą kierownika Biura Technicznego w Centrum Wyszkolenia Saperów. W lutym 1945 r. był jednym z sygnatariuszy apelu, jaki wystosowała grupa dawnych polskich parlamentarzystów do członków parlamentu brytyjskiego w związku z decyzjami podjętymi w sprawie polskiej podczas konferencji w Jałcie.