Dzień Kowieński (lit. Kauno diena) – oficjalny organ mniejszości polskiej na Litwie ukazujący się regularnie w latach 1919–40 w ówczesnej stolicy Litwy.
Początki polskiego dziennika Pierwszy numer ukazał się 9 lutego 1919 roku za zgodą Niemców okupujących Litwę. Początkowo nosiła nazwę "Głos Kowieński"Krzysztof Buchowski, Prasa polska na Litwie w latach 1918-1940 [w:] Białostocczyzna nr 1-2, 2001, s.46-56. Gazeta ukazywała się trzy razy w tygodniu pod redakcją Czesława Stefanowicza, Kazimierza Błażewicza, Bohdana Paszkiewicza i Wiktora Piotrowicza w nakładzie około tysiąca egzemplarzy. Mimo zamieszczenia w czwartym numerze z 16 lutego 1919 roku poparcia dla odrodzonego państwa litewskiego gazeta została przyjęta nieprzychylnie przez prasę litewską taką jak dzienniki "Rytas" i "Laisve", co doprowadziło do rewizji policji w lokalu polskiego pisma, konfiskat, a następnie zamknięcia polskiego pisma w marcu 1919 roku.