– japońscy piraci, rozbójnicy (nazwa historyczna).

Historia Najwcześniejsza wzmianka o wakō/wōkòu, jako japońskich rozbójnikach morskich, pochodzi z 414 r. Została ona umieszczona na wzniesionej w południowej Mandżurii steli króla Gwanggaeto, władcy Goguryeo (także: Koguryŏ, Koryo) jednego z trzech ówczesnych państw koreańskich.

Szczególna aktywność działań piratów, polegająca na grabieży wybrzeża Chin i Półwyspu Koreańskiego, przypada jednak na dwa znacznie późniejsze okresy: pierwszy – od XIII w. do drugiej połowy XIV w., drugi – od początku do połowy XVI w. W pierwszym okresie piraci wywodzili się głównie spośród japońskich żołnierzy, rōninów, przemytników i kupców. W drugim natomiast większość z nich stanowili już Chińczycy.

Okres ograniczenia aktywności jest wynikiem m.in. obostrzeń (jap.: kaikin;