gnathos – szczęka) – otwór gębowy skierowany ku przodowi, narządy gębowe stanowią przedłużenie osi ciała, występuje np. u biegaczowatych i termitów, rzadko u prostoskrzydłych (turkucie i nakwietnik trębacz); ortognatycznyW pracy: , na stronach 214–215, opisany w artykule typ ortognatyczny nazwany został typem hipognatycznyn, natomiast opisany w artykule typ hipognatyczny w wymienionej pracy nazwano typem epistognatycznym. (gr. orthos – prosto; gnathos – szczęka) – otwór gębowy skierowany prostopadle ku dołowi, niewystający do przodu, płaszczyzna czoła tworzy z główną osią ciała kąt prosty, występuje u większości prostoskrzydłych; hipognatyczny (gr. hypo – pod; gnathos – szczęka) – otwór gębowy skierowany w dół i ku tyłowi, płaszczyzna czoła tworzy z główną osią ciała kąt ostry, występuje np. u pluskwiaków różnoskrzydłych i niektórych prostoskrzydłych (m.in. u mieczników).
Typ hipognatyczny określany jest też nazwą opistognatyczny (gr. opisthen – za; gnathos – szczęka), pisaną także apistognatyczny (z ang. apisthognathous) lub epistognatyczny.