System filozoficzny 1.Teoria poznania W teorii poznania Stanisław Ziemiański uznaje jej odrębność od metafizyki. Obie dyscypliny są potrzebne i mają różny przedmiot formalny. Teoria poznania zajmuje się jego informacyjną funkcją, bada zdolność naszych władz poznawczych do kontaktu intencjonalnego z rzeczywistością, zgodność poznania z jego przedmiotem oraz pewnością poznania i jej kryteriami. W sprawie poznawalności jakości Ziemiański jest zwolennikiem interpretacjonizmu. Fale świetlne czy głosowe są transformowane w zmysłach na sygnały elektryczne, a następnie interpretowane w mózgu jako barwy, dźwięki i inne jakości. Ziemiański uznaje co najmniej dwa źródła poznania: zmysły i rozum. Jego system więc jest zarazem empiryzmem i racjonalizmem.
2. Metafizyka Przedmiotem metafizyki jest byt. Ziemiański nie oddziela ontologii od metafizyki. Traktuje je integralnie. Ontologia bada istnienie i treść bytów w ich najogólniejszym ujęciu. Metafizykę (ontologię) Ziemiański dzieli na dwie części: opisową oraz wyjaśniającą. W części pierwszej omawia następujące zagadnienia: Pojęcie bytu wraz z towarzyszącymi mu zasadami, problem zmian. W ontologii Ziemiański broni pluralizmu bytowego, który stwierdza posługując się dwoma kryteriami: energetycznym i funkcjonalistycznym.