thumb|240px|Grób Jerzego Stajudy na Powązkach; Warszawa, 23 lipca 2008

Jerzy Adam Stajuda (ur. 1 stycznia 1936 w Falenicy, zm. 21 marca 1992 w Warszawie) – polski malarz, rysownik, krytyk sztuki.

Życiorys Był synem Kazimierza, kierownika szkoły w Falenicy, która była wówczas jeszcze samodzielną miejscowością. Matka Barbara była nauczycielką. Miał także siostrę Teresę, późniejszą arabistkę. Stryj (1910-1995) był prałatem w Łodzi.

Sam Jerzy ukończył XXV Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Warszawie. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, u prof. Bohdana Lacherta: dyplom uzyskał w 1959 roku. W latach 1957–1968 zajmował się krytykąJerzy Stajuda, O obrazach i innych takich, Wyd. Muzeum ASP Warszawa 2000, publikując m.in.: w „Przeglądzie Artystycznym”, „Przeglądzie Kulturalnym”, „Polsce”, „Więzi”, „Ty i Ja”, a w latach 1959–1966 we „Współczesności”. W 1968 roku zerwał z działalnością krytyka sztuki na rzecz własnej twórczości. Pod koniec lat osiemdziesiątych prowadził pracownie rysunku na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Laureat w 1991 roku prestiżowej nagrody Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku.