Juan Carlos María Isidro de Borbón y Braganza (fr. Jean Charles Marie Isidore de Bourbon, ur. 15 maja 1822, zm. 21 listopada 1887) – karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Jan III w latach 1860–1868 i legitymistyczny pretendent do tronu Francji w latach 1883–1887 (również jako Jan III).
Młodość Juan Carlos urodził się w Pałacu Królewskim w Aranjuez jako młodszy syn infanta Carlosa Maríi Isidra (młodszego brata króla Ferdynanda VII), i jego pierwszej żony – infantki Marii Franciszki de Bragança.
W 1833 rodzina Juana Carlosa przeniosła się do Portugalii. W tym samym roku, we wrześniu zmarł wuj Juana Carlosa – król Ferdynand VII, a królową została jego starsza córka – Izabela. Ojciec Juana Carlosa, który nie uznał sankcji pragmatycznej, zgłosił pretensje do tronu Hiszpanii jako Karol V powołując się na prawo salickie. W czerwcu 1834 Juan Carlos razem z rodziną przeniósł się do Anglii, gdzie zamieszkał w Gloucester Lodge, a następnie Alverstoke w Hampshire.