Michaił Wasiliewicz Tarnowski, (ur. w 1907 w Carskim Siole, zm. 18 stycznia 1946 r. w Poczdamie) – rosyjski emigrant, dowódca plutonu, a następnie zastępca dowódcy kompanii w batalionie gwardyjskim ROA, dowódca 1 Wschodniej Eskadry Lotniczej, dowódca 5 eskadry szkolno-treningowej i eskadry transportowej Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji.
W listopadzie 1920 r. jego rodzina ewakuowała się wraz z wojskami białych z Krymu do Gallipoli. Początkowo zamieszkała we Francji, zaś w 1922 r. przeniosła się do Czechosłowacji. W 1928 r. M. W. Tarnowski ukończył szkołę średnią, w 1931 r. – państwową szkołę lotniczą, zaś w 1934 r. – szkołę lotniczą w Paryżu. W 1932 r. uzyskał obywatelstwo czechosłowackie. Od lata 1934 r. był instruktorem lotniczym w aeroklubie w Pilźnie. W październiku 1937 r. wstąpił do Narodowego Związku Pracujących. Od 1940 r. pracował jako kontroler techniczny w przedsiębiorstwie lotniczym. Od czerwca do lipca 1941 r. był internowany przez władze Protektoratu Czech i Moraw. W sierpniu tego roku podjął współpracę z Niemcami, podejmując pracę w radiostacji „Winieta” w Berlinie. Od 1942 r. był lektorem i korektorem w radiostacji „Fau”. W kwietniu wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Od maja tego roku służył w batalionie gwardyjskim ROA.