Był w stopniu porucznika dowódcą plutonu, a następnie zastępcą dowódcy kompanii. Od września tego roku formował 1 Wschodnią Eskadrę Lotniczą w Prusach Wschodnich, stając w grudniu na jej czele w stopniu kapitana. Do czerwca 1944 r. przeprowadził 36 lotów bojowych. Został przez Niemców zdjęty z dowodzenia z powodu krytyki okupacyjnej polityki. Jesienią 1944 r. aktywnie uczestniczył w tworzeniu 1 pułku lotniczego Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Objął w stopniu majora funkcję oficera do specjalnych poruczeń przy sztabie gen. Wiktora I. Malcewa. W kwietniu 1945 r. został dowódcą 5 eskadry szkolno-treningowej i eskadry transportowej. 30 kwietnia tego roku wraz z resztą kadry oficerskiej lotnictwa Sił Zbrojnych KONR poddał się wojskom amerykańskiej 3 armii XII korpusu armijnego. Nie podlegał repatriacji do ZSRR, lecz – nie chcąc opuszczać swoich towarzyszy wojennych – z własnej woli w sierpniu 1945 r. został wydany Sowietom. Początkowo przebywał w obozie pod Cherbourgiem, a następnie został przewieziony do sowieckiej strefy okupacyjnej Niemiec. 26 grudnia tego roku został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie, wykonaną 18 stycznia 1946 r.