Historia Richard Hamming pracował dla Bell Labs na komputerze Bell Model V. Dane wejściowe do tego urządzenia były umieszczane na kartach dziurkowanych, które często posiadały błędy. Specjalny kod znajdował te błędy i zapalał lampki ostrzegawcze, aby operatorzy mogli naprawić problem. Jednak po godzinach pracy, kiedy operatorów nie było, maszyna sama nie potrafiła skorygować błędów i po prostu zaczynała nowe zadanie.
Hamming pracował w weekendy i był bardzo sfrustrowany koniecznością ciągłego restartowania programów z powodu zawodności czytnika kart. Przez kolejne kilka lat pracował nad problemem korekcji błędów. W roku 1950 opublikował efekt swojej pracy, znany dzisiaj jako kod Hamminga.
Kody poprzedzające kod Hamminga Kilka prostych detekcyjnych kodów było używanych wcześniej, ale żaden nie był tak efektywny jak kod Hamminga. Były to między innymi kod parzystości, kod 2z5, powtarzanie.
Kody Hamminga Jeśli w wiadomości jest więcej bitów korygujących i jeśli te bity dla różnej kombinacji bitów przekłamanych dają różne rezultaty, wtedy możemy zidentyfikować nieprawidłowe bity.