Wersje pocisków SM-2 Medium Range Block III: Block III - posiada procesor sygnału bardziej odporny na zagłuszanie elektromagnetyczne, nowy system napędowy i ulepszoną głowicę zbliżeniową-wybuchową mogącą niszczyć małe twarde cele. Block IIIA - jest wyposażona w nową głowicę prętową i może niszczyć cele lecące na najniższym pułapie, posiada półaktywne naprowadzanie radarowe (RF). Block IIIB - została opracowana w ramach programu Missile Homing Improvement Program (MHIP), i posiada dodatkowo poza naprowadzaniem RF, naprowadzanie na podczerwień IR. Dzięki zastosowaniu dwóch rodzajów naprowadzania pocisk ten jest bardziej odporny na zakłócanie.
RGM-66 Do czasu wdrożenia do produkcji pocisku Harpoon, US Navy nie posiadała pocisków rakietowych klasy woda-woda, stąd na początku lat 70. jako rozwiązanie tymczasowe opracowano pocisk RGM-66D Standard ARM. Był on przeciwradarową odmianą woda-woda, przeznaczoną do zwalczania okrętów i samonaprowadzającą się na emisje radarowe. W tym celu wyposażony został w głowicę poszukującą pokrewnego pocisku lotniczego AGM-78 Standard ARM. Używany był na nielicznych okrętach amerykańskich, przede wszystkim kanonierkach typu Ashville, oraz eksportowych. Powstała również wersja RGM-66E dla wystrzeliwania z wyrzutni rakietotorped ASROC.