Prowadzono też prace nad RGM-66F, wyposażoną w aktywne samonaprowadzanie radarowe, ale została ona skasowana w obliczu wprowadzenia pocisków Harpoon.
Sayyad-2 / Mehrab Przed rewolucją islamską Iran zakupił dwa niszczyciele typu Babr uzbrojone w pociski przeciwlotnicze RIM-66 i w latach 1974–78 Iran nabył 144 pociski RIM-66BWedług , Iran kupił pociski w wersji przeciwradiolokacyjnej woda-woda RGM-66D Standard ARM, ale według , informacja ta pochodzi z lat 80. i jest błędna. . Iran zamierzał podjąć ich produkcję, na skutek czego uzyskał część technologii. Po rewolucji Iran zdołał skonstruować na bazie ich konstrukcji pociski przeciwlotnicze Sayyad-2 (SD-2). Różnią się one zewnętrznie od RIM-66 m.in. kształtem stateczników (prostokątnych ze ściętym z przodu rogiem), również średnica kadłuba została nieco zwiększona (do ok. 380 mm). Wyróżniane jest kilka wersji, oznaczanych literami (SD-2, 2A, 2C, 2M), lecz brak jest pewnych informacji, czym się różnią. Zasięg szacowany jest na 50 km.