Patroklos obsadził swoimi siłami m.in. Methanę, Gaidouronisi, Rhamnus i Koroni. Wyspa Gaidouronisi od tamtego czasu nosiła nazwę Patroklos, jako że tam dowódca miał swoją główną bazę. Obsadzenie punktów strategicznych pozwoliło prawdopodobnie Patroklosowi wspierać przez pewien czas znajdujące się pod oblężeniem Ateny. Podczas wojny flota i armia ptolemejska działały aktywnie także w jego wschodnim rejonie, między innymi na Samos, Lesbos i w Efezie. Po upadku Aten główne siły ptolemejskie wycofały się z Grecji.
Niewykluczone, że podczas wojny chremonidejskiej doszło do morskiego starcia u wybrzeży wyspy Kos, przegranego przez Ptolemeuszy. Jednak datacja tego wydarzenia jest nieoczywista i możliwe, że do bitwy doszło dopiero podczas II wojny syryjskiej.
Skutki Ateny, będące wówczas centrum kulturalnym Grecji, straciły swoje polityczne znaczenie, zmuszone zostały też do utrzymywania garnizonu macedońskiego, który Antygon ulokował na Wzgórzu Muzejońskim. Wojna zakończyła się sukcesem Antygonidów na lądzie i prestiżową porażką Ptolemeuszy. Z drugiej strony działania ptolemejskiej floty przy okazji wojny pozwoliły Egiptowi wzmocnić swoje wpływy na Terze, Keos i na Krecie, a tym samym umocnić swoją pozycję strategiczną w basenie Morza Egejskiego.