Mikoła Abramczyk (biał. Мікола Абра́мчык, Mikoła Abramčyk; ur. 16 sierpnia 1903 w rejonie Mołodeczna, zm. 29 maja 1970 w Paryżu) – białoruski publicysta i polityk emigracyjny pochodzenia ormiańsko-żydowskiego, w latach 1943–1970 przewodniczący Rady Białoruskiej Republiki Ludowej, formalnie głowa „państwa” na uchodźstwie.
Życiorys thumb|Grób Mikołaja Abramchik na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu Uczył się w białoruskim gimnazjum w Radoszkowicach. Po wojnie domowej w Rosji wyemigrował w 1923 do Czechosłowacji. Zamieszkał i studiował nauki rolnicze w Pradze. Należał do Zrzeszenia Białoruskich Organizacji Studenckich. W 1930 wyjechał do Paryża, gdzie współtworzył białoruskie stowarzyszenie robotników „Хаўрус” („Chaurus”). Wydawał jego pisma „Бюлетэнь” („Biuleteń”) і „Рэха” („Recha”). Działał w emigracyjnych organizacjach kulturalnych i politycznych.