majowej ofensywie RAF-u w 1972 roku, został oskarżony o udział w atakach na amerykańskie bazy wojskowe na terenie Niemiec (zostały wówczas przeprowadzone ataki bombowe we Frankfurcie nad Menem, Augsburgu, Monachium, Karlsruhe, Hamburgu i Heidelbergu).
1 czerwca 1972 roku Andreas Baader, Holger Meins i Jan-Carl Raspe zostali zatrzymani przez policję we Frankfurcie nad Menem. Po strzelaninie cała trójka została osadzona w areszcie śledczym. Po czteromiesięcznym pobycie w więzieniu w Bochum Meins został przeniesiony do Koblencji. Rozpoczął tam pierwszy strajk głodowy (od 17 stycznia do 20 lutego 1973 roku). Głodujący protestowali przeciw umieszczeniu innych „towarzyszy walki” w osobnych celach i domagali się oficjalnego uznania za jeńców wojennych. To spowodowało przeniesienie Meinsa do ośrodka w Wittich. W maju tego samego roku wziął udział po raz drugi w strajku głodowym (od 8 maja do 29 czerwca 1973), który zakończył po siedmiu tygodniach (ostatnich 5 tygodni był sztucznie żywiony).