Jego akcja odbiła się szerokim echem po kraju. Pojawiły się opinie, że protest Meinsa był podyktowany niehumanitarnym traktowaniem w więzieniu. To przysporzyło samemu RAF-owi wielu sympatyków. Szybko powstawały studenckie komitety przeciw torturom w więzieniach. Więziona w tym samym czasie Gudrun Ensslin przekazała Meinsowi takie przesłanie: „Pokażesz, że masz rację, kiedy umrzesz! Wolność albo śmierć!”.
13 września 1974 roku Holger Meins rozpoczął swój kolejny strajk głodowy, i znów po dwóch tygodniach był przymusowo karmiony. Tym razem jego organizm nie wytrzymał obciążenia. 9 listopada 1974 roku o godz. 17.05 stwierdzono jego śmierć. Meins został pochowany w grobie rodzinnym w Hamburgu. Na pogrzeb 18 listopada 1974 roku przyszło ponad 5000 osób. Nad grobem mowę pogrzebową odprawił pastor, na koniec przemówił Rudi Dutschke, który przed kamerami z podniesioną pięścią wypowiedział zdanie: „Holger, walka będzie trwać dalej” („Holger, der Kampf geht weiter!“). Meins tuż przed swoją śmiercią przy wzroście 186 cm ważył zaledwie 39 kilogramów. Był drugą, po , ofiarą śmiertelną wśród terrorystów RAF.