Iwan Abramowicz Jermaczenka (biał. Іва́н Абра́мавіч Ермачэ́нка; ur. 1 maja 1894 r. w Kapoczówce koło Borysowa, zm. 25 lutego 1970 w USA) – białoruski działacz narodowy, komendant Białoruskiej Samopomocy Ludowej, a następnie Białoruskiej Samoobrony podczas II wojny światowej
Ukończył gimnazjum w Moskwie. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej, podczas wojny domowej w Rosji był adiutantem głównodowodzącego wojsk białych gen. Piotra N. Wrangla. Doszedł do stopnia pułkownika.
W latach 1920–1924 pełnił urząd konsula Białoruskiej Republiki Ludowej na Bałkanach (z siedzibą w Konstantynopolu). Następnie zamieszkał w Czechosłowacji, aktywnie działając w białoruskich organizacjach narodowych, jak Pierwszy Białoruski Sokół, czy Białoruski Związek Chłopski. Współpracował z pismem „Белорусский студент”. Był członkiem zarządu emigracyjnego funduszu białoruskiego powołanego w Pradze, który z dobrowolnych ofiar i obowiązkowego opodatkowania wszystkich Białorusinów zamieszkałych w Czechosłowacji zbierał fundusze celem nawiązania kontaktów z masami białoruskimi w ZSSR, Polsce, Łotwie i LitwieJerzy Grzybowski, Białorusini na Łotwie (1920–1939) oczami dyplomatów polskich w Rydze, w: Przegląd Środkowo-Wschodni, nr 1/2016, s. 290-291.
W 1929 r.