Nikołaj Fiodorowicz Łapin, ros. Николай Федорович Лапин (ur. w 1914 w Nikolsku-Ussuryjsku, zm. po 1957 w ZSRR) – radziecki wojskowy (kapitan, propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, dowódca kompanii szkoleniowej szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie, szef wydziału wywiadu agenturalnego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.

Ukończył dalekowschodni uniwersytet państwowy we Władywostoku w specjalności tłumacza języka chińskiego. Następnie służył w wojskach pogranicznych NKWD. Pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu oddziału pogranicznego ds. wywiadu agenturalnego. Po zwolnieniu do rezerwy pracował jako dyrektor szkoły średniej w Omsku. Prawdopodobnie w latach 1938–1939 był członkiem misji wojskowej gen. Andrieja A. Własowa w Chinach jako tłumacz. Po zmobilizowaniu do Armii Czerwonej 22 czerwca 1941 r., objął w stopniu kapitana funkcję szefa punktu operacyjnego oddziału wywiadowczego sztabu jednego z korpusów strzeleckich, a następnie 19 Armii. W październiku tego roku w rejonie Wiaźmy dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. W grudniu 1942 r. ukończył kursy propagandystów w obozie w Wuhlheide. W kwietniu 1943 r. odkomenderowano go do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem, po ukończeniu której objął dowództwo kompanii szkoleniowej.