W grudniu tego roku przeniesiono go do okupowanego Paryża, gdzie zaczął redagować biuletyn „Informacyonnyj listiek” dla Ostbatalionów, stacjonujących we Francji. Pełnił też funkcję cenzora pisma „Pariżskij wiestnik”. Nawiązał kontakt z Narodowym Związkiem Pracujących (NTS), wstępując do niego latem 1944 r. Wkrótce powrócił do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie, gdzie pracował w redakcji pisma „Dobrowolec”. Od listopada tego roku był szefem wydziału wywiadu agenturalnego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W kwietniu 1945 r. awansowano go do stopnia kapitana. Został wysłany na północ od Stuttgartu w celu nawiązania kontaktu z wojskami alianckimi i podjęcia rozmów o przyszłości wojsk „własowskich”. Po zakończeniu wojny został internowany przez Amerykanów i osadzony w obozie w Augsburgu. Po ujawnieniu wywiadowi amerykańskiemu informacji o wojskach pogranicznych NKWD i służbie wojskowej w Armii Czerwonej został na początku marca 1946 r. zabrany z obozu jenieckiego. 20 maja przekazano go pomimo tego Sowietom. W połowie stycznia 1947 r. po procesie skazano go na karę 20 lat łagrów. 29 grudnia 1955 r. z powodu współpracy ze służbą bezpieczeństwa został uwolniony i zesłany do wsi Martynowie w obwodzie nowosybirskim. Od 1957 r.