Obaj zginęli w ostatniej bitwie.
Stefanus – patrycjusz, który przeszedł na stronę Odoakra, pertraktujący w jego imieniu z cesarzem Bizancjum. Zauroczony Liwią, którą na wiele sposobów bezskutecznie próbował zdobyć. Gdy jego zdrada wyszła na jaw, zginął od strzału Liwii w plecy.
Wortigern – celtycki wódz, niegdyś broniący ziem Brytanii przez Piktami i Iroszkotami zza Wału Hadriana. Upojony władzą, zamienił się w tyrana i wezwał na swe usługi Sasów, którzy zaczęli pustoszyć kraj i rabować ludność. Na starość, by ukryć zżerane gangreną oblicze, założył złotą maskę. Został zabity przez Wulfilę, który podszył się pod niego, aby poprowadzić jego wojska na ostatni legion, chroniący małego cezara.
Ursynus – były żołnierz rzymski, który pomógł Liwii odnaleźć przeprawiających się przez góry towarzyszy, gdy ta trafiła do jego domu, gdzie mieszkał razem z żoną Agatą. Ma pięknego psa imieniem Argo.
Kustennin (Konstantyn) – zromanizowany Bryt, jeden z dowódców rozwiązanego Legionu Smoka. W ostatniej chwili poprowadził dawne oddziały przeciwko armii Wortigerna i Wulfili.
Ygraine – dwunastoletnia córka Kustennina i Egerii, w przyszłości poślubiła zakochanego w niej Romulusa.
Kategoria:Włoskie powieści historyczne Kategoria:Powieści z 2002