Comando Supremo reprezentowało całkowitą transformację naczelnego dowództwa. Szef sztabu sił zbrojnych został zdegradowany od roli doradcy odpowiedzialnego wyłącznie za planowanie do bezpośredniego kontrolowania operacji na większości włoskich frontów. Mussolini zachował naczelne dowództwo nad siłami zbrojnymi, ale po czerwcu 1941 roku było ono sprawowane głównie przez Comando Supremo. Sztaby i ministerstwa rodzajów sił zbrojnych utraciły wiele ze swoich kompetencji. Zmianom tym sprzeciwiali się podsekretarze Mussoliniego ds. marynarki i lotnictwa, odpowiednio Arturo Riccardi i Francesco Pricolo.
Ewolucja Okres faszystowski, 1941–1943 W listopadzie 1941 roku w Ministerstwie Wojny utworzono Servizio Informazioni Esercito (Służbę Wywiadu Armii), która miała zająć się wywiadem operacyjnym, pozostawiając Comando Supremo jedynie wywiad wyższego szczebla. W czerwcu 1943 roku ta pierwsza służba została przemianowana na Reparto Informazioni Esercito (Departament Informacji Armii) i zdegradowana do roli prowadzenia wywiadu operacyjnego, a Comando Supremo odzyskało swój szerszy zakres działania w tym obszarze.