W 1981 został wybrany przez Radę Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego AGH na stanowisko Dziekana Wydziału na okres 1981–1984. W lutym 1985 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a na stanowisko profesora zwyczajnego został powołany w 1993. W latach 1987–1990 był Kierownikiem Studium Doktoranckiego AGH z zakresu geologii i geofizyki. Od 1990 do 1993 pełnił obowiązki Pierwszego Zastępcy Rektora AGH i Prorektora ds. Nauczania. W latach 1992–2001 był ponadto Kierownikiem Technicznego Uniwersytetu Otwartego na AGH. Od roku 1994 kierował nowo powstałym Zakładem Złóż Rud i Soli AGH (do września 2001).

Z końcem 2002 przeszedł na emeryturę.

Inne prace zawodowe i społeczne Poza podstawowymi obowiązkami spełniał również wiele innych funkcji naukowych, zawodowych i społecznych: Brał udział w pracach Polskiej Akademii Nauk. Od 1974 jest Członkiem Komisji Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk, Oddział w Krakowie. W latach 1987–1989 był zastępcą Przewodniczącego Komitetu Nauk Geologicznych PAN (Wydział VII). W latach 1976–1986 był Przewodniczącym Rady Konserwatorsko-Górniczej przy Kopalni Soli w Wieliczce, w latach 1983-1990 był Członkiem Zespołu ds. zabezpieczenia pod względem górniczym Kopalni Soli w Wieliczce, a w latach 1986–1990 Przewodniczącym Rady Konserwatorsko-Górniczej przy Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce.